Քույրության կապերը

Արմոդոքսիան այսօր. Քույրության սրբազան կապը

Սրբերի հիշատակումը Հայ եկեղեցու ավանդույթի կարևոր և անբաժանելի մասն է։ Սրբերը Աստված կամ աստվածներ չեն, ամենևին։ Նրանք մարդիկ են՝ մարմնով ու արյամբ, ինչպես Դուք և ես, որոնք օժտված են եղել իրենց խղճի համաձայն գործելու ազատ կամքով։ Նրանք այն մարդիկ են, որոնք հավատքով ընտրել են կյանքի դժվարին ուղին։ Մենք հիշատակում ենք նրանց, քանի որ նրանք, լինելով մարդկային բոլոր տկարություններով օժտված մահկանացուներ, ցուցաբերել են աստվածահաճո ապրելակերպ։

Սրբոց տոները ցրված են տարվա օրացույցի մեջ։ Այսօր Հայ եկեղեցին հիշատակում է Սուրբ Փեփրոնեին (կամ Փեբրոնիային), Մարիանեին և Վարդան Մեծի դուստր Շուշանիկին։ Այս սրբերից յուրաքանչյուրն ունի իր պատմությունը, որտեղ նրանք վեր են բարձրացել իրենց մարդկային վիճակից և ցուցաբերել անսահման սեր Աստծո և մարդկանց հանդեպ։

Հիշելով անցյալի սրբերի պատմությունները՝ մենք չենք կարող անտեսել այսօրվա պատմությունները։ Մի քանի օր առաջ Չարլի Քըրքի համազգային հեռուստատեսությամբ հեռարձակվող հուղարկավորության ժամանակ նրա կինը՝ Էրիկան, անդրադառնալով իրենց համատեղ կյանքին և կիսած հավատքին, ներեց իր ամուսնու մարդասպանին։

Արցունքներով նա ասաց. «...խաչի վրա մեր Փրկիչն ասաց. «Ներիր նրանց, քանզի չգիտեն, թե ինչ են անում»։ Այդ մարդուն, այդ երիտասարդին, ես ներում եմ։ Ես ներում եմ նրան, քանզի նրանք չգիտեն, թե ինչ են անում։ Ես ներում եմ նրան, որովհետև դա այն է, ինչ արեց Քրիստոսը և ինչ կաներ Չարլին։ Ատելության պատասխանը ատելությունը չէ։ Ավետարանից մենք գիտենք, որ պատասխանը սերն է, միշտ սերը։ Սեր մեր թշնամիների հանդեպ և սեր նրանց հանդեպ, ովքեր հալածում են մեզ»։

Մի երկրում, որը պառակտված է, անկայունության մթնոլորտում, անհասկանալի բռնությունների մեջ և երկրագնդի մյուս կողմում անտեսված ցեղասպանության ֆոնին, այս խոսքերը ողջունելի և անհրաժեշտ արտահայտություն էին աշխարհի համար։ Երանի թե մենք ունենայինք լսող ականջներ։

Epostle-ում մեր ողջ գործունեության և խոսքերի, իմ տված յուրաքանչյուր քարոզի ու խորհրդի համար, եթե չհիշեի այս փոքրիկ արտահայտությունը այս շաբաթավերջից, անցյալի սրբերն ու կյանքերը չէին փայլի։

Ներում։ Սա քրիստոնեության հիմնասյունն է։ Սա վերին և աստվածային շնորհն է, որը փրկում է մեզ մեր անցյալից և ինքներս մեզանից։ Եվ թող մեզ մեր պարտիները, ինչպես և մենք ենք թողնում մեր պարտապաններին։ Ամեն։