Ինչո՞ւ այրի կինը (և դատավորը)

Արմոդոքսիան այսօր. ինչո՞ւ հենց այրին

Շարունակելով այս շաբաթ Անիրավ դատավորի առակի խորքային ուսումնասիրությունը՝ նկատում ենք, որ այն կինը, ով խնդրում է լսել իր գործը, ներկայացված է որպես այրի: Իրականում, Ավետարաններում դուք կգտնեք այրիների մասին բազմաթիվ հիշատակումներ: Այս առակում (Ղուկաս 18) այրու կերպարի օգտագործումը Հիսուսի կողմից պատահական կամ կամայական ընտրություն չէ:

Ղուկասի Ավետարանի 7-րդ գլխում կարդում ենք, որ երբ Հիսուսը անցնում էր Նային քաղաքի դարպասների մոտով, թաղման թափոր էր ընթանում։ Ավետարանական պատումը մեզ հաղորդում է այս մանրամասները. մահացածը «իր մոր միակ որդին էր, և նա այրի էր։ Քաղաքից էլ բազմաթիվ ժողովուրդ էր նրա հետ։ Երբ Տերը տեսավ նրան, գթաց նրան և ասաց. «Մի՛ լացիր»։ Ապա մոտեցավ ու դիպավ դագաղին, և կրողները կանգ առան։ Եվ ասաց. «Երիտասա՛րդ, քեզ եմ ասում, վե՛ր կաց»։ Մահացածը նստեց ու սկսեց խոսել, և Հիսուսը նրան հանձնեց իր մորը»։ (12-15)

Այո, Հիսուսը հատուկ հոգատարություն և ուշադրություն է ցուցաբերում այրիների նկատմամբ: Այս պատմության մեջ մանրամասները էական են Հիսուսի կարեկցանքը և Նրա արձագանքի պատճառները հասկանալու համար: Այդ ժամանակաշրջանի հասարակության մեջ՝ առաջին դարի Պաղեստինում, կանանց ճանաչում էին իրենց հայրերի, ամուսինների, իսկ այրիանալու դեպքում՝ իրենց որդիների միջոցով: Այս պատմության մեջ մենք տեսնում ենք, որ այրին կորցրել է իր միակ որդուն, և հետևաբար, նա դառնում է մերժված՝ առանց ինքնության և դատապարտված աղքատության: Ցավոք, աշխարհի որոշ մասերում դա դեռևս ճշմարտություն է, և շատ հասարակություններում այս իրավիճակը կարելի է հանդիպել նաև այսօր:

Հիսուսը ուշադրություն էր դարձնում մոռացվածներին, նրանց, ովքեր մնում են աննկատ և դառնում ստվերներ:

Անիրավ դատավորի առակը բազմաթիվ շերտեր ունի, ինչպես մենք ուսումնասիրեցինք այս շաբաթվա ընթացքում: Արդարություն փնտրող այրու կերպարը կարևոր է մեզ Քրիստոսի ուշադրությանը հաղորդակից դարձնելու համար՝ ուղղված անձայն, անզոր և մոռացված մարդկանց:

Այսօր աղոթում ենք. Տե՛ր, բացիր սիրտս Քո սիրո առաջ, որպեսզի կարողանամ նկատել և հոգ տանել մոռացվածների մասին: Ամեն: