Մոռացվածը. Պատգամը

Armodoxy-ն այսօր. Մոռացվածը, մաս 8՝ Պատգամը

Այն փաստաթուղթը, որը դավանում է Քրիստոնեական եկեղեցու և քրիստոնեական աշխարհի հավատքը, հայտնի է որպես Նիկիական հանգանակ։ Այն սահմանումների մի շարք է, որը հստակեցնում է, թե ով է քրիստոնյան։ Այն ձևակերպվել է 1700 տարի առաջ՝ 325 թվականին, երբ տարբեր երկրների ներկայացուցիչներ Պենտեկոստեից ի վեր առաջին անգամ հավաքվեցին Նիկիայում՝ որպես Տիեզերական քրիստոնեական եկեղեցի։

Հավատո հանգանակի չորս մասերը բացատրում են Աստծուն՝ որպես Հայր, Որդի և Սուրբ Հոգի, ինչպես նաև Սուրբ Եկեղեցու գործառույթը։

Հավատո հանգանակի ամենաընդարձակ հատվածը վերաբերում է Հիսուս Քրիստոսին՝ «Ծնունդ և ոչ արարած, Հոր հետ միանյութ, ճշմարիտ Աստված՝ ճշմարիտ Աստծուց...»։ Իրականում, ժողովը հրավիրվել էր կայսր Կոստանդիանոսի կողմից՝ Հիսուսի անձի վերաբերյալ բազմաթիվ թյուրըմբռնումներն ու հերձվածները «կարգավորելու» համար։

Հիսուս Քրիստոսի մասին բոլոր մանրամասների շարադրման հետ մեկտեղ, կա մեկ վճռորոշ կետ, որը մոռացվել է. դա Նրա պատգամն է։ Հիսուսի պատգամը՝ որպես օրենքի և մարգարեների կատարում, որպես այն հեղափոխական ըմբռնումը, որ մենք բոլորս Աստծու զավակներն ենք, որ այս աշխարհում մեր միակ հույսը միմյանց ձեռք մեկնելն է, որ սերը ամենահզոր զենքն է ատելության և չարիքի դեմ։ Ինչպես նշվեց, հանդիպման նպատակը Հիսուսի անձն էր, ինչը հանգանակը հստակ արտահայտում է։ Այնպես որ, ոչ թե այն միտումնավոր է բաց թողնվել, այլ այսօր, նույնիսկ մի պարզ՝ «Մենք հավատում ենք Հիսուս Քրիստոսի կողմից արտահայտված հավատի, հույսի և սիրո պատգամին» ձևակերպումը ողջունելի կլիներ 21-րդ դարի այս դիտորդի կողմից։

Մեզ համար այսօր Քրիստոսի պատգամի ըմբռնումը էական է քրիստոնյա լինելը սահմանելու համար։ Ի՞նչ օգուտ քրիստոնեություն հռչակելուց, եթե չեք ապրում Քրիստոսի պատվիրած կյանքով։ Այդ պատճառով է, որ Լեռան քարոզում Նրա ուսմունքն այնքան չափազանց կարևոր է. եթե Աստծու սեղանին ընծա մատուցելիս հիշեք, որ ինչ-որ մեկի հետ վեճ ունեք, թողե՛ք ձեր ընծան սեղանի առջև, նախ գնացե՛ք հաշտվեք, ապա նոր եկե՛ք և մատուցե՛ք ձեր ընծան (Մատթեոս 5:24)։ Շատ պարզ ասած՝ Աստծուց ավելի կարևոր է մեր հարաբերությունը միմյանց հետ։

Մենք աղոթում ենք. «Տե՛ր Հիսուս Քրիստոս, ճանապարհ, ճշմարտություն և կյանք, Դուք մեզ տվեցիք անվերապահ և անզիջում սիրո պատգամ։ Բացե՛ք իմ սիրտը, որպեսզի հասկանամ, որ այդ սերն է միակ ճանապարհը, ճշմարտությունը և կյանքը։ Ամեն»։