Արմոդոքսին այսօր. Բարի գալուստ մեղք

Քրիստոնեության մեջ ամենաթյուրիմացված հասկացություններից կամ թեմաներից մեկը մեղքն է։ Մեղքի մեր ըմբռնումը կամ թյուրըմբռնումը բխում է այն մոդելներից, որոնք սահմանվել են մեզ համար և պայմանավորել են մեր մտածողությունը դեռ մանկուց։ Մենք մեղքը կապում ենք մեր կյանքում առկա վատի կամ չարի հետ, քանի որ չարը պատժվում է, կամ գոնե հանգեցնում է անբարենպաստ հետևանքների։ Ավելին, կրոնի մեջ, հատկապես հուդայաքրիստոնեական ավանդական մտածողության համակարգում, չարիքի պատիժը մեծանում է դատապարտման և անեծքի հասկացություններով։ Այս մոդելները ներթափանցում են մեր հասուն կյանք և աղավաղում կյանքի մեր ընկալումը։ Դրանք խեղաթյուրում են մեր պատկերացումը այն մասին, թե ինչ է կյանքը և ինչ կարող է այն լինել։

Ճշմարտությունն այն է, որ մեր բոլոր գործողությունները՝ ոչ միայն չարը, այլև ամեն ինչ, ինչ մենք անում ենք, հետևանքներ ունեն։ Գործողությունները կազմված են հուզական մտքերից և իրականացվում են ֆիզիկական միջոցներով։ Նյուտոնի շարժման օրենքները մեզ ասում են, որ յուրաքանչյուր գործողության կա հակառակ և հավասար հակազդեցություն։ Սա վերաբերում է ինչպես ֆիզիկական, այնպես էլ հոգևոր աշխարհին։

Ուստի սկսենք նրանից, որ ամեն չարիք մեղք է, բայց ոչ ամեն մեղք է չարիք։

Մեղքը նշանակում է նշանակետին չհասնել։ Պատկերացրեք մի մեծ թիրախ, որի կենտրոնում կա շրջան։ Այդ մեծ սև շրջանը կոչվում է «ցլի աչք» (կենտրոն)։ Այժմ պատկերացրեք, որ ձեր ձեռքին աղեղ և նետ կա։ Դուք ձգում եք աղեղը և արձակում նետը։ Նետը ճանապարհորդում է տարածության և ժամանակի միջով և վերջապես հասնում իր նպատակակետին։ Դուք նշան եք բռնել կենտրոնին, ձգտել եք կատարելության, բայց ինչ-որ կերպ այն չի հասել։ Դուք վրիպել եք նշանակետից։ Կարող եք նշանակետից բավական հեռու հարվածել, կարող եք նաև մոտիկից։ Իրականում, գուցե ընդհանրապես չեք դիպել թիրախին։ Անկախ ամեն ինչից՝ կենտրոնին մոտ թե հեռու, դուք վրիպել եք։ Դուք մեղանչել եք։ Մոտ թե հեռու թիրախային գոտուց, դա մեղք է։ Մեղքը մեղք է։ Դուք ձգտել եք կատարելության, բայց չեք հասել դրան։ Դուք վրիպել եք նշանակետից։

Մեզանից յուրաքանչյուրը ձգտում է կատարելության։ Մենք բոլորս ցանկանում ենք դիպչել այդ նշանակետին, մենք լավագույնն ենք ցանկանում մեզ, մեր ընտանիքների, մեր երեխաների համար, բայց մենք ճանապարհորդում ենք տարածության և ժամանակի միջով՝ նետի պես, և ազդվում ենք բազմաթիվ գործոններից, ներառյալ քամին, անսպասելի դեպքերը, կենտրոնացման պակասը կամ աննկատ մնացած խոչընդոտները, և մենք չենք դիպչում նշանակետին։

Մինչ մենք ավարտում ենք Մեծ պահքի երկրորդ շաբաթը, մեղքը այս տեսանկյունից հասկանալը օգնում է մեզ մեր ուղու վրա, հատկապես երբ հանդիպում ենք առաջիկա շաբաթների կերպարներին՝ Անառակ որդուն, Անիրավ տնտեսին և Անիրավ դատավորին։

Ձեր այսօրվա ողորմության գործը թող լինի ներել նրանց, ովքեր մեղքի հիերարխիա են ստեղծել։ Ներեք ինքներդ ձեզ։ Պահք պահեք այսօր՝ զերծ մնալով ուրիշներին դատելուց։

Աղոթենք. Երկնավոր Հայր, Դուք, Ով Ձեր արևը ծագեցնում եք բարիների և չարերի, արդարների և անիրավների վրա, թող Ձեր արևի ճառագայթները դիպչեն և այրեն իմ մեջ եղած դատողությունը, որպեսզի ես էլ ինձ մեղավոր ճանաչեմ։ Օգնեք ինձ այս պահքի ճանապարհին։ Ամեն։